Дар ин маврид ҳарфҳои лотинӣ ва баъзан арабӣ низ истеъмол мешаванд.
Аломат ва рамзҳои забони илмро ба ду гурўҳ ҷудо кардан мумкин аст:

1. якмаънӣ, ки онҳо дар ҳар гуна матн танҳо як маъниро ифода мекунанд: ∞ - беохирӣ, ∫ - интеграл, Σ – сумма, √ - реша ва ғайра; 2) чандмаънӣ, ки онҳо дар соҳаҳои гуногуни илм маъниҳои гуногун доранд: F – қувва, масоҳат, Δ- секунҷа, собити сахтӣ ва ғайра.
   Аломатҳои якмаънӣ дарҳол мафҳумеро ифода карда, шарҳро талаб надоранд. Аломатҳои чандмаънӣ эҳтиёҷ ба таъриф доранд, чунончи: а – кунҷест, ки онро тири ҳамворӣ ва хати амудии ба он фуровардашуда ташкил медиҳад.
   Воситаҳои дигари ғайризабонӣ дар забони илмӣ расм, нақша, схема, график, диаграмма, харита ва ғайра мебошанд.
   Расм тасвири объектҳо ва ё чизҳои воқеъие мебошад, ки онҳо бо тарзи механикӣ ё дастӣ офарида шудаанд: