Дар ин маврид, дар китоби “Сиёсатнома” буҳтонҳо кам нестанд.
Ҳеродот, ки рисолае бо унвони “Таърих” нигоридааст, баъзе вижагиҳои фарҳанги ориёиро баррасӣ карда, мутмаин аст, ки онҳо ҳувияти хосро такмил додаанд. Номбурда андар навиштани хулқу одот ва анъанаоти эрониён таваққуф карда, тарбияи кӯдакони эрониро бо шавқ нақл мекунад ва бузургтарин гуноҳро барои эронии мазҳабӣ муаррифӣ менамояд:
“Эрониён ҳеҷ чизро ба қадри дурӯғ мӯҷиби шармсорӣ намедонанд ва баъд аз дурӯғ қарз гирифтанро, зеро мегӯянд: он кас, ки қарз дорад, дурӯғ ҳам мегӯяд”.
Тибқи пешниҳоди муҳаққиқи чандфарҳангӣ Гёран Терборн, тамоили мазкур дар се қаринаи фарҳангӣ истифода шудааст. Аввалӣ, сиёсӣ аст, ки дар он истидлол “барои” ва “алайҳи” сиёсати чандфарҳангӣ ва равиши муносиб ба мудирият аз ин истилоҳ ба унвони пуштибон истифода мешавад. Мухолифини сиёсати чандфарҳангӣ дар солҳои 60-уми садаи гузашта дар Канада дар ҳамин қаринаи чандфарҳангӣ зуҳур карда буданд. Қаринаи дувуми чандфарҳангӣ таҷрибӣ,