ҷумлаи онҳо яке Шакурии Бухороӣ6 ва дигарӣ
Акбари Турсон7 ҳастанд, ки тарзи тафаккури
эшон аз ҷониби нигорандаи рисола баррасӣ
шудааст. Масоили марбут ба худшиносии миллӣ
ва фарҳангӣ дар чаҳорчуби ҷаҳонсозии муосир
бо дарназардошти таҳқиқи осори гаронбаҳои
ниёгон дар осори илмии академикҳои АМИТ
Баҳоваддинов А.,8 Диноршоев М.,9 Олимов К.,10
ва аъзои вобастаи АМИТ Музаффарӣ М.,11,
Муҳаммад А.Н.,12 Усмонзода Х.У.13 мавриди
баррасӣ қарор гирифтааст. Муаллифи ин сатрҳо
зимни баррасии мавзуъ ҷиҳати посух ёфтан ба
суолҳое, ки фалсафаи постмодерн ба миён
гузоштааст, ба таҳқиқи осор ва мероси таърихии
тоҷикон рӯ оварда, тамоили эҳёшавии фарҳанг ва
тамаддуни гузаштаро дар мисоли мероси аҷдоди
ориётабори мо дар чаҳорчуби пажӯҳишҳои
файласуфони ватанӣ инъикос менамояд. Яке аз