И. МУҚАДДАС.

Момои ман

Ман ҳам, ҷӯраҳо,
Чун шумо дорам
Маҳбуб момо,
Ӯ ҷони одам.

Дар пухтупаз ӯ
Бемислу монанд,
Ҳар як таомаш
Ширинтар аз қанд.

Афсона бисёр
Медонад аз ёд,
Аз сӯҳбати ӯ
Кас мешавад шод.

Дидан бихоҳед
Шумо ҳам ӯро,
Марҳамат оед
Ба хонаи мо.

Наздаш нишаста
Ҳарфаш шунида,
Хӯроки ӯро
Боре чашида, —

Ба гуфтаҳоям
Бовар намоед.
Ба хонаи мо
Албатта оед.