Гўгирдаша гум кардам,
Аловаша пуф кардам.
Ҳамин тариқ, ҳама як-як аз ҷой хестанд ва бозӣ шавқовар гузашт.

ҶОГОҲ КУНЕ, ҶОГОҲ КУН

Бачаҳо ҷамъ шуданд ва яке шумурак гуфт:
Аттораш,
Кўлвораш.
Дастрўмоли
Гулдораш.
Дар ҳар гуфтани шумурак як бозигар аз сафи бачаҳо берун рафт. Дар охир танҳо Мавлуда ва Асрор монданд.
Барои ҳардуяшон боз шумурак гуфтанд. Калимаи «гулдораш» ба Асрор расид. Рўмолчаро ба Мавлуда доданд.
Дигарон давра нишастанд ва байти зайлро такрор карданд:

Ҷогоҳ куне, ҷогоҳ кун,
Нусратҷона огоҳ кун!
Ҷогоҳ куне, ҷогоҳ кун,
Нусратона огоҳ кун!
Нусрат рўмолча гирифта аз паси Мавлуда давид.
Мавлуда ҳалқаи бозигаронро ду-се давр зада, ба пеши яке аз онҳо омада нишаст. Он бозигар зуд аз ҷо бархоста , дар атрофи давра давидан гирифт.
Нусрат тезтар давида, бо рўмолча ба китфи он бозигар , ки Маҳмуд ном дошт, зад. Маҳмуд истод ва рўмолчаро аз Нусрат гирифт. Нусрат дар ҷои аввалааш рафта нишаст. Бозӣ аз нав шўруъ шуд.

ХАРБУЗА ПУХТ?

«Харбуза пухт» бозии пиарбачаҳост. Аз бачагон ягон нафар «боғбон» ва дуюмӣ «саги посбон» ва дигарон харбузахўр - меҳмон мешаванд.