ШОҲВАЛӢ ВАЛИИ ТАРОНАСОЗ

Ту бо манӣ, ту бо манӣ, ту бо манӣ

Ту бароям муқаддасӣ

Мара, мара, май бидеҳ

Худо бувад ёрет Қуръон нигаҳдорет

Худо бувад ҳамроҳет, Қуръон пушту паноҳет

Не, не, ҳаргиз, ҳаргиз

Дӯстат дорам валлоҳ биллоҳ

Дӯстат дорам ҳамеша, ҳамеша

Ба оташин хӯи худ

Мегум ки дӯстат дорум

Кай бошаду кай

У бону бону бону

Бад дуоят кунам

Ошиқ шудай, ай дил, ғамҳот муборак бод! (Абдулаҳади Адо, тибқи маълумоти Сафиуллоҳ Субот))

Ай Худо, модари ман боз ба ман деҳ! (Аҳмад Зоҳир
тибқи маълумоти Мир Ҳикматуллоҳ)

АБДУЛАҲМАДИ АДО (ШЕРОҒО) 1. Биё бурем ба сангарон ҷумлаи хубон ҳамуҷаст.
(Суфӣ Ашқарӣ, Сипос) 2. Ман найнавозам, ман найнавозам.

Ай бути бераҳм шикорафганам. (Саъдӣ, Сипос) 4. Оҳанги зиндагӣ хонад ба гӯши ман.

Ёди он сарви равон ояд ҳаме. (Сайид Нафисӣ, Исфандиёр) 6. Ишқи ту бар ман заҷрҳо дорад.

Ай рашки гулҳо, додӣ фиребам.