ишғолкардааш ё кори иҷрокардааш дар натиҷаи нокифоягии ихтисос ё вазъи саломатиаш, ки барои давом додани ҳамин кор халал мерасонад, агар ин номувофиқатии корманд дар натиҷаи аттестатсия ва ё дар асоси хулосаи тиббӣ тасдиқ шуда бошад. Инҷо корфармо ҳуқуқ дорад бо ташаббуси худ бинобар иваз шудани соҳибмулк шартномаи меҳнатиро бо роҳбарони ташкилот ва дигар кормандоне, ки вазифаҳои умумии идоракуниро дар ташкилот иҷро мекунанд, қатъ намояд. Номувофиқатии корманд ба вазифаи ишғолкарда ё кори иҷрокарда бинобар нокифоягии ихтисос бошад ҳамчун асос барои бекор кардани шартномаи меҳнатӣ танҳо дар натиҷаҳои аттестатсияи касбии корманд муайян карда мешавад. Он бояд тибқи тартиби муқаррашуда ба расмият дароварда шуда бошад. Корфармо бояд номувофиқатии вазъи саломатии кормандро, ки ба иҷрои вазифаҳои меҳнатии ӯ халал мерасонад, дар асоси хулосаи тиббӣ тасдиқ намояд. Аммо, қабл аз бекор намудани шартномаи меҳнатӣ бо асосҳои зикршуда, бояд ба корманд дигар ҷойи кори мувофиқ пешниҳод карда шавад. Дар сурати розӣ набудани корманд ба кори пешниҳодшуда ё мавҷуд набудани дигар кор, шартномаи меҳнатӣ бо ташаббуси корфармо бо чунин асосҳо бекор карда мешавад.

3. Бе сабабҳои узрнок уҳдадориҳои меҳнатиро, ки шартномаи меҳнатӣ ё қоидаҳои тартиботи дохилии меҳнатӣ ба зиммаи корманд гузоштааст, мунтазам иҷро накардани ӯ, агар ба корманд пештар чораҳои ҷазои интизомӣ татбиқ шуда бошанд. Дар ин маврид бо