қайд кард, ки дар сатҳи минтақавӣ-ҳудудии шарикии иҷтимоӣ созишномаи соҳавӣ баста шуданаш мумкин аст. Созишномаи минтақавӣ шароити умумии меҳнат, кафолатҳо, ҷубронҳо ва имтиёзҳоро барои кормандон дар қаламрави дахлдор муқаррар менамояд.

Тарафҳо метавонанд дар ҳама сатҳҳои шарикии иҷтимоӣ дар соҳаҳои алоҳидаи танзими муносибатҳои иҷтимоию меҳнатӣ ва дигар муносибатҳои ба онҳо алоқаманд созишномаи дигар банданд.

Мундариҷа ва таркиби созишнома бо мувофиқаи намояндагони тарафҳо муайян карда мешаванд, ки метавонанд як қатор масъалаҳоро интихоб намоянд. Созишнома метавонад ӯҳдадориҳои тарафҳоро оид ба музди меҳнат, шароит ва ҳифзи меҳнат, реҷаи кор ва истироҳат, рушди шарикии иҷтимоӣ ва дигар масъалаҳои муайянкардаи тарафҳо, пешбинӣ намояд.

Мисли шартномаи коллективӣ лоиҳаи созишнома тавассути музокироти коллективӣ таҳия карда мешавад.

Баъзе хусусиятҳо дар созишномаҳое, ки маблағгузории буҷети давлатиро талаб мекунанд, фарқ мекунанд.

Созишнома аз рӯзи имзои он ё аз рӯзи дар шартнома муқарраршуда, эътибор пайдо мекунад. Мӯҳлати созишнома аз ҷониби тарафҳо муайян карда мешавад, аммо наметавонад аз се сол зиёд бошад. Мӯҳлати амали онро тарафҳо барои на бештар аз се сол тамдид карда метавонанд. Тамдиди созишнома танҳо як маротиба имконпазир аст.