НАВРӮЗИ МО ФИРӮЗ ШУД

Наврӯз омад, шод бош,
Мову ту бо ҳам мешавем.
Дар чорсӯи зиндагӣ,
Дилшоду беғам меравем.

Ҳарду ғазалхон мешавем,
Меҳмони ҳар хон мешавем.
Дамсози инсон мешавем,
Ҳам ҷону ҷонон мешавем.

Шаб рӯз шуд, шаб рӯз шуд,
Наврӯзи мо фирӯз шуд.
Паҳнои оламро гирифт,
Олам чароғафрӯз шуд.

Эй кош, ҳар ҷо бедилест,
Бо аҳли дил ҳамдил шавад.
Дилдодаи кавну макон,
Бо хушдиле моил шавад.

Ҳар ҷо ки ҷуфти меҳр шуд,
Хандон ба сони чеҳр шуд.
Ҳар ҷо диле бо бедиле
Пайваст, доми сеҳр шуд.
Мафтуни ҳамдигар шавем,
Мадҳуш бе соғар шавем.
Дар гулхани наврӯзи дил,
Пурнур чун ахтар шавем.

Наврӯз омад, шод бош,
Мову ту бо ҳам мешавем.
Дар чорсӯи зиндагӣ,
Дилшоду беғам меравем.
БӮИ БАҲОР МЕРАСАД

Аз лаззати тути Дара,
Аз пуштаҳои Исфара,
Аз даштҳои Данғара,
Аз обшори шаршара,

Бӯи баҳор мерасад,
Нози нигор мерасад.
Накҳати атри навбаҳор,
Аз гули хор мерасад.

Аз хандаҳои Майсара,
Аз ишваҳои Гулсара,
Аз рез-рези чашмасор,
Аз сабзии ҳар манзара,

Бӯи баҳор мерасад,
Нози нигор мерасад.
Накҳати атри навбаҳор,
Аз гули хор мерасад.

Аз ноз-нози духтарон,
Аз атри гулбези занон,
Аз мавҷҳои гесӯвон,
Аз ҷилваҳои ахтарон,