Дар чунин шароит набудани стратегияи таҳияшуда ва ба тағйироти имконпазири муҳити берунаи сармоягузорӣ мутобиқшудаи сармоягузорӣ метавонад ба он оварда расонад, ки қарорҳои сармоягузории сохторҳои алоҳидаи ташкилот хосияти гуногунсамт гирифта, боиси пайдоиши ихтилоф ва коҳиши самараи фаъолияти сармоягузорӣ гардад.

Яке аз шартҳои муайянкунандаи таҳияи стратегияи сармоягузорӣ марҳилаи дарпешиистодаи давраи он мебошад. Барои ҳар марҳилаи давраи ҳаёти корхона сатҳи махсуси фаъолии сармоягузорӣ, самту шаклҳои фаъолияти сармоягузорӣ ва хусусиятҳои ташаккули захираҳои сармоягузорӣ хос мебошад. Стратегияи сармоягузории таҳияшаванда барои пешакӣ ба тағйироти куллии имконоти рушди иқтисодии ташкилот мутобиқ намудани фаъолияти сармоягузорӣ имкон медиҳад.

Шарти дигари муҳиме, ки аҳамияти таҳияи стратегияи сармоягузориро муайян мекунад, тағйироти куллии мақсадҳои фаъолияти амалиётии ташкилот аст, ки бо имконоти нави тиҷоратии он робита дорад. Татбиқи ин мақсадҳо тағйирдиҳии навъҳои истеҳсолӣ, ҷорисозии технологияҳои нави истеҳсолӣ, азхудкунии бозорҳои нави фурӯши маҳсулот ва тадбирҳои дигарро талаб мекунад.

Дар ин шароит рушди ҷиддии фаъолияти сармоягузории ташкилот ва гуногуншаклии он бояд хусусияти пешгӯишаванда дошта бошад, ки ин бо таҳияи стратегияи сармоягузории аниқ баёншуда таъмин мегардад.

Таҳияи стратегияи сармоягузорие, ки ба ақидаи нави идоракунӣ асос ёфтааст, дар заминаи ҳаммонандкунии қобили сатҳи сармоягузории корхона бунёд меёбад. Дар ҷараёни чунин ҳаммонандкунӣ бояд тасаввуроти равшан дар хусуси параметрҳои зерини имконоту маҳдудиятҳои фаъолияти сармоягузории корхона муайян карда шавад.

Ҳаммонандкунии иқтидору имконияти ҳақиқии ташкилот.
Ҳадафу хоҳиши ташкилот бо назардошти арзишҳои инфиродӣ ва хостаҳои соҳибмулкону шахсони калидии роҳбарикунанда ва менеҷерҳои молиявии он.

Амалҳои корхона бо назардошти уҳдадориҳое, ки дар назди ҷомеа ба зиммаи худ гирифтааст. Чигунагии сатҳи хатари сармоягузорӣ, эҳтимолияти расидан ба мақсад.