Ҳамаи инро ба назари эътибор гирифта, салоҳ дониста шуд, ки достонҳои ин асари бузургро мунтахабан таҳияву тадвин намуда, барои хониши беруназсинфии хонандагони мактабҳои таҳсилоти миёнаи умумии кишварамон ба нашр расонем.
Хулосаи калом, хонандагони нуктасанҷ аз мутолиаи достонҳои «Маснавии маънавӣ»-и Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ баҳраи зиёди маънавӣ ва ахлоқӣ мегиранд.
Қиёмиддин Сатторӣ,
Аълочии фарҳанг ва матбуоти Тоҷикистон
МУНТАХАБИ ДОСТОНҲОИ
«МАСНАВИИ МАЪНАВӢ»

НАЙНОМА
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад,
В-аз ҷудоиҳо шикоят мекунад,
К-аз найстон то маро бибридаанд,
Аз нафирам марду зан нолидаанд.
Сина хоҳам шарҳа-шарҳа аз фироқ,
То бигўям шарҳи дарди иштиёқ.
Ҳар касе к-ў дур монд аз асли хеш,
Боз ҷўяд рўзгори васли хеш.
Ман ба ҳар ҷамъияте нолон шудам,
Ҷуфти хушҳолону бадҳолон шудам.
Ҳар касе аз занни худ шуд ёри ман,
Аз даруни ман наҷуст асрори ман.
Сирри ман аз нолаи ман дур нест,
Лек чашму гўшро он нур нест.
Тан зи ҷону ҷон зи тан мастур нест.
Лек касро диди ҷон дастур нест.
Оташ аст ин бонги нойу нест бод,
Ҳар кӣ ин оташ надорад, нест бод!
Оташи ишқ аст, к-андар най фитод,
Ҷўшиши ишқ аст, к-андар май фитод.
Най ҳарифи он ки аз ёре бурид,
Пардаҳояш пардаҳои мо дарид.
Ҳамчу най заҳреву тарёқе кӣ дид?
Ҳамчу май дамсозу муштоқе кӣ дид?