Чунон, ки арсенали манипулятсияи ВАО хеле фарох аст: воситаи шифоҳии ва нақшии дигаргун намудани делелҳо, оиди як далел хомӯшӣ пеша кардан, нисбати дигараш таваҷҷӯҳ зоҳир намудан, нашри пайёмҳои бардурӯғ пешниҳод кардан дар муштариён ҳиссиёти манфӣ бедор мекунад. Ҳамаи ин усулҳоро аз рӯи қувваи таъсир ва мазмуни матн пай бурдан мумкин аст, вале онҳро як чиз муттаҳид мекунад: ҳамаи он барои ба вуҷуд овардани фазои муайяни эҳсосӣ ва равонӣ дар аудитория равона карда шудааст.
Дар бораи истифодаи баъзе аз онҳо дар поён гуфта мегузарем.

Дар китоби Ҷ. Браун « Техникаи таъсир: аз ташвиқот то шустани мағзи сар» қайд карда мешавад, ки механизми фундаменталии манипулятсия суггестия мебошад, яъне дар муҳокимаи масъалаҳо худсаронаву бемантиқ, новобаста аз он, ки асос дорад ё не бовар кунонидани дигарон. Муаллиф инчунин якчанд усулҳои махсуси суггестиро қайд мекунад:

А) ИСТИФОДА БУРДАНИ СТЕРЕОТИПҲО (қолабҳои шахшуда). Стеротип ҳаминро ифода мекунад, ки дарк кардани одамон ягон объекти иҷтимоиро дар шакли шигифтӣ (схематизированном) дарк ва қабул мекунанд. ( Ислоҳоти мазкур дар психология равонӣ аз тарафи публисисти америкоӣ У. Липпман ворид шудааст). Табий аст, ки одамон ба «типи иҷтимоӣ» таллуқ доранд. Бо гузашти замон ин акс дар тафаккури одамон нақш мебандад ва аз таҷрибаи худ тасдиқ карда намешавад. Барои ҳамин вақте , ки ВАО ислоҳотҳои «негр», «еврей», «коммунист», «капиталист», «русҳои нав», дар шахсият истифода мебаранд , он нақше, ки бо ислоҳоти мазкур дар тафаккури омма ҷо шудаанд, дар баъзе одамон вокуниши муайян пайдо мешавад.

Б) ТАЙҒИР ДОДАНИ НОМҲО ВА ТАМҒАГУЗОРӢ. Яке аз воситаҳои таъсирбахши забони сиёсӣ манипулятсия кардани « тамға» мебошад, ки ба ҳарифони сиёсӣ «часпонида» мешаванд. Онҳо барои амалӣ намудани мақсадҳои махсус бофта ва истифода бурда мешаванд. Мунтазам истифода бурдани онҳо дар ВАО, дер боқӣ мемонанд, ҳамчун калимаҳои рӯзмарра ба одат даромада, дигар калимаҳои ҳаммано ва на он қадар агрессивӣ харатҳои ин амал ҳисобида мешаванд. Баъзе мисолҳоро дида мебароем:

• «Сурхӣ-ҷигарӣ» - ин истилоҳ дар давраи мухорибаи сахти «демократҳо» бо ҲКПИШ - «Чеҳраи қафқозӣ» («Лица кавказской найиональности») - ис- (КПСС) ба вуҷуд омадааст. Мақсаде, ки офари-тилоҳи аз тарафи рӯзноманигорон бофташуда аст. Ин истилоҳ аз нандагони истилоҳро пешкаш карданд, мафҳум истилоҳи паҳншудаи «қофқозиҳо» дар истилоҳи аналогӣ ҳамчун аст: дар байни коммунизм ва фашизм аломати «шахсони ҳуқуқӣ» ва «шахсони алоҳида» дар назар дошта шудабаробар мондан, КПСС-ро бадном кардан буд. аст ва ғайра. , Аммо ин фақат ба назар аст, ҳамин тавр истилоҳи Барои он вақт он истилоҳ хеле садои куфр расмӣ рӯирост бесаводона пешниҳод намешавад. Ин хел миллат, медод, аммо ба мунтазам ва васеъ истифода яъне миллати қафқозӣ, чӣ хеле, ки миллати славянӣ намегӯянд, бурдани ин калима кори худро иҷро намуд: вуҷуд надорад. Ин истилоҳ хеле таҳқирона ва нобудкунанда ба мардумон бо фикре, ки «сурхҳо» ва «қаҳваран-ҳисоб меравад.
  гҳо» меваҳои як замин ҳастан одат кардан.