ки онҳо як ҷузъи зиндагии одамианд, балки заррае аз ҷони одамизодагон бошанд...»

Ба хотири Мирзо расида буд ҳикояте, ки онро шунида буд аз Умари Ҳофиз ва аз Қорӣ Носир чанд маротиба:

-«Худованд пайкари инсонро офариду ба ҷон фармуд, он ҷо ворид шавад. Аммо ҷон намехост ба пайкари аз гилу хок сохташуда ва сарду тира дохил гардида бошад. Худованд ҳайрон бимонд, ки чӣ кунад ва баъди андешаи зиёд най гирифту кашид. Навои най ҷонро сеҳру афсун кард, ҷон зарра-зарра нур шуда, ба пайкари гилӣ ворид гардид. Пайкари сарди гилӣ гармӣ биёфт, эҳё гардид, ба ҳаракат омад...

Пас ҷоне, ки бо василаи наво ба ҷисму пайкар ворид шудааст, ин ҷони ошуфтаву нооромшударо фақат наво таскин дода ва осуда карда метавонад. Пас навогарӣ ва бо василаи он таскин додани дигаронро идома бояд дод? Шояд барои ҳамин зинда мондааст ва зинда аст ҳанӯз Мирзо...