---

Хушо чоҳе, ки об аз худ барорад!

---

Бо гуфтани «оташ» забон намесўзад.

---

Дар зарфи холӣ садо зиёд мепечад.

---

Н-ояд зи дили шикаста паймони дуруст.

---

Дар масал муноқаша нест.

---

Афсурдадил афсурда кунад анҷуманеро.

---

Агар ҳавас аст, ҳамин қадар бас аст.

---

Аз гуфтан то кардан аз замин то осмон аст.

---

Ҳар хўрданӣ пасдоданӣ дорад.
ШАРҲИ ЛУҒОТ

А
Абадуддаҳр–ҳамеша, то будани ҳаёт; ҳеҷ, ҳаргиз.
Абе–бе.
Авқот–ҷамъи вақт
Адам– гўр, қабр.
Адас–навъе аз ғалла; наск.
Адоват–душманӣ, бадхоҳӣ.
Адў–душман, бадхоҳ.
Азфар–хушбўтар.
Азҳан–зеҳн, ақл.
Ақл–ғизо.
«Ал-китобу хайрул ҷалис»–китоб--ҳамнишини хуб.
Аладдавом–доимӣ, доиман; ҳамеша, пайваста.
Амвол–ҷамъи мол.
Амн–осудагӣ, бехатарӣ, бетарсу бим, роҳат, осоиш.
Амроз–бемориҳо, нохушиҳо.
Анбоз–шарик, рафиқ, ҳамто.
Анбон–кисаи чармин.
Ангехтан–аз ҷой ҷунбондан, шўрондан, хезондан.
Ангубин / ангабин–шаҳд, асал.
Андудан–андова кардан.
Ар–агар.
Араз–тасодуфӣ, шакли берунӣ.
Арҷ– арзиш, баҳо, қадр, қимат.
Ато–чизе, ки бахшида шавад, диҳиш, туҳфа.
Ашхос–ҷамъи шахс.
Афгор–озурда, хаста.
Афкандан–чизеро аз боло партофтан; аз шумора берун кардан, дур андохтан.
Афроштан /афрохтан--бардоштан, баланд гардонидан.
Афрўхтан–равшан кардани оташ, чароғ; баланд кардани
оташ, сўзондан.
Афсар–тоҷ.
Афъол–корҳо, кирдорҳо, амалҳо.
Ахтар–ситора; фол, бахт, толеъ.
Ахӣ–бародар, бародари ман.
Ашғол–шуғлҳо, машғулият.
Аъдо–душманон, адувон.