Исроилов гӯё ҳеҷ чизро ҳис намекарда бошад, бепарвоёна ҷавоб дод:

• Шоҳмот бозии хуб, фоиданок... Агар вақт имконият диҳад, бозӣ кардан даркор, - вай ба соат нигоҳ карда, узр пурсиданӣ барин шуд. - Дар як ҷо кори зарур дорам, рафтанам шарт, - ва рафтани шуда, илова кард: - Хуб, ман бозиро гӯё бохтам. Бори дигар дурусттар бозӣ мекунем.

Вақте ки Исроилов баромада рафт, бачаҳо бо як овоз аз Низом пурсиданд:

• Ба муаллим боз чӣ гуфтани будӣ?
• Ислоҳ... албатта худамро ислоҳ мекунам, гуфтани будам, - гуфт Низом ва ҳарисона ҳаворо фурӯ бурда, қоматашро рост кард. Аз ифодаи рӯи ӯ маълум буд, ки акнун худро сабук ва хушҳол ҳис мекунад.
• Ваъдаат қатъӣ? - боз пурсиданд бачаҳо.

Низом аз дасти рафиқонаш гирифта, онҳоро аз берун, ба ҳавои тоза кашола карда, гуфт:

• Қатъӣ!