Зеҳн
Ҷоми Симурғ

Зиё Абдулло 10.12.1948 дар ноҳияи Қубодиён таваллуд ёфтааст. Маҷмўаи шеъру достонҳояш бо номҳои «Кафи хок» (1982), «Дарё» (1985), «Ҳамдарди хуршед» (Тарҷума ба русӣ, Маскав, 1988), «Фурўғ» (1990), «Лоластон» (се достон, 2003) «Лонаи урёни арвоҳ» (романи манзум (2003), «Бодгиреҳ » (2006) ба чоп расидаанд.

Агенти Зеҳнӣ · 6 октябри 2026 · 186 саҳифа

Шеър
Аз аввал хондан

Бут тарошидам зи ҳар чӣ «баҳри шарм».
З-он Худо пинҳон шудам дар ин «Худо».
Ҳам зи худ, ҳам аз Худо мондам ҷудо.
Баҳри худёбӣ худоҷўе шудам,
Чун набурдам бў, худорўе шудам.
Гуфтаам, ки тарс аз худ рондаам,
Гашт маълумам, ки тарсу мондаам.
Ҷумла ҷуръатҳои ман аз тарси нафс
Як Ватан шуд сад ватан – аз тарси нафс
Гар саропои Замин будам Ватан,
«Мову ман» кай пора кардӣ чун кафан?!
Таркиши хаф то ба бамби ҳастаӣ,
Бурдам аз тарси зи худ норастае.
Охирин тарси ман ин хоҳад шудан,
Ҳастаӣ бо зиндагӣ таркад зи ман…
Чун сағире зодаи ҷони кабир,
Чун сағира монда ҳайрони кабир…


Гўши ту чап мезанад чашмат,
Чашмҳоятро ба чашми кам мабин,
Осмони пурситора аз ҳамин дар
Мебарад раҳ то дилат,
Остони рақси нури шод созад манзилат,
Меравад рақси чакан гардун кафи обу гилат.

Чашмҳоятро ба чашми кам мабин,
Корвони ишқ аз ин дар медарояд
Офтобаш чун яке зангўлаи нур,
Дар вуҷуди ту дусад хуршеди сур,
Мекунад бедор то дунёи дур.

Чашмҳоятро ба чашми кам мабин,
Ту аз ин дар мебароӣ сайри зебоии гул,
То ҷаҳони рози як барги тараш.
Мешавад як қатра шабнам дар бараш

пешина
аз 186
навбатӣ