Ба додат мекашам бо чормуштӣ!
– Маро?
Яъне, туйӣ аз ту бурунро?!
Бурун аз ту, вале дар ту дарунро!?
– Ту-ман?!
– Оре!...
– Аҷаб...
Донам ҷаҳонро,
Намедонам ҳақ аз ў то гумонро?!
Зи гавҳардориям дигар чӣ хезад,
Ҳамон беҳ ки маро дар ман бубезад!
– Таҷовуз кардаӣ худро чунон беш,
Ки мурда гавҳарат садсолаҳо пеш!
– Дурўғи дигаре, дидӣ ки чун рафт,
Чунон пинҳон, ки ҷон дар ҷони хун рафт!
Дар ин олам куҷо гавҳар бимирад?!
Ки он дунё ҳам ин гавҳар бигирад!
– Магар гавҳар ту танҳо дорию бас,
Ки гавҳар дорад ин ҷо ҳар касу хас!
Бимирад ҷумла баҳри гавҳари хеш,
Чи гавҳарҳо кашад пойи дари хеш!
– Аҷаб!
– Оре!
– Хасу гавҳар! Чӣ ҳарф аст!
Ба тобистон парида гарди барф аст!
Ту медонӣ, ки гавҳар чист?
Ё раб!
Ки ў фарқе шиносад рўз аз шаб?!
– Бале!
Бегавҳаре хас чун шавад хас
Зи аввал то ба охир чун равад хас?!
– Ту биншину биноз андар хаси хеш,
Ки ман рафтам зи пешат аз паси хеш!
– Бирав, аммо, ба ҳар ҷое нишинӣ,
Маро бо хеш рў дар рў бубинӣ!
Туро буд аз хасу хошок парҳез?!