ҲАМЕЛ

Илф ва Петров ба тариқи ғайриоддӣ аз фикрҳои умумию қолабӣ даст мекашанд, яъне дарҳол аз баҳри ғояе мебаромаданд, ки якбора ба сари ҳардушон омадааст.

Касе намедонад, ки часади Волтер дар кучост. Онро дар қарни 19 аз қабр дуздида буданд. Соли 1864, вақте қабрро кушоданд, холӣ буд.

Лорд Байрон чаҳор ғози хонагӣ дошт, ки ҳеҷ аз вай чудо намешуданд. Ҳатто дар ҷамъомадҳои умумӣ бо ў буданд. Бо вуҷуди фарбеҳӣ ва лангии пой Байрон аз мардони ангуштнамои даврони худ буду хушдорони зиёде дошт.

Ҳангоми атса задан чандин ҳуҷайраи мағзи сари одам «мемирад».

Шири уштур ҳаргиз намебурад.

Искандари Мақдуни мубталои бемории саръ буд.

Тўли умри сўзанак 24 соат аст.

Людовики 19, ки бо лақаби «Офтоб– шоҳ» машҳур аст, 413 кати хоб дошт.

Пулро аз коғаз не, аз пунба месозанд.

Дар таърихи инсоният теъдоди одамоне, ки аз зарбаи суми хар мурдаанд, нисбат аз қурбониҳои садамаҳои ҳавоӣ бештар аст.