«Севастопол дар декабри соли 1854»-ро рӯи варақ меорад ва ба маҷаллаи «Современник» интиқол медиҳад. Ҳикоя дар як нафас аз ҷониби сокинони мамлакат мутолиа мешавад ва tasviri ҳақиқии даҳшату маҳрумиятҳои аз сар гузаронидаи муҳофизони шаҳр хонандагони бешуморро ба ҳаяҷони шадид меорад. Ҳикоя ба чашми император Николай афтод. Ӯ амр кард, ки афсари болаёқатро эҳтиёт намоянд.

ПАС аз штурм, 27 август, Толстойро ба сифати қосид ба Петербург фиристоданд ва ӯ дар ин ҷо ҳикояҳои «Севастопол дар майи соли 1855» ва «Севастопол дар августи соли 1855»-ро навишт. «Ҳикояҳои Севастопол» мавқеи Толстойро ҳамчун нависанда ва яке аз устодони насли нави адабиёт устувор гардонд.

Толстой дар адабиёти рус ва ҳамчунин дар адабиёти ҷаҳонӣ нахустин шуда ба таҳлили ҳақиқии ҳаёти ҷангӣ пардохт ва ба он бе ягон шавқу завқи барзиёд муносибат кард. Вай шуҷоати ҳарбиро аз зинаи «қаҳрамонӣ»-ҳои бемислу монанди бофтаю сохта ба замини муқаррарӣ фуровард, аммо васфи ҷосорату диловариҳо ва матонати аскарҳоро ба арши аъло баровард. Ӯ собит намуд, ки шахси дар ҳамин ҳолати ҷангӣ ҷасуру нотарс, лаҳзае пеш аз воқеа ва лаҳзае пас аз он одами одӣ-ест ба мисли дигарон.

Лев Николаевич Толстой бо шоиру нависандагони маъруфи замонаш Некрасов, Гончаров, Панаев, Григорович, Дружинин, Сологуб аз наздик шинос шуд, баъди чанде саёҳати Олмон, Франция, Англия, Швейтсарияро пеш гирифт. Вақте ки ба ватан баргашт, дар ин ҷо ҳуқуқи крепостной барҳам хӯрда буд.
Толстой дар Ясная Поляна мактаб кушод, соли 1862 чопи маҷаллаи «Ясная Поляна»-ро ба роҳ монд. Ва дар ҳамин айни авҷи корҳо бо Софья Андреевна Берг, духтари табиби маскавӣ, аз авлоди олмониҳо, вохӯрд ва ошиқ гашт. Ӯ 34 сол дошту духтарак акнун ба синни 17 мерасид. Тирамоҳи соли 1862 Толстой ба вай хонадор шуд. Пас аз 10-12 соли тӯй Лев Николаевич