Лев Толстой – нависандае, ки дар таърихи адабиёт ба шӯҳрати беназир комёб гаштааст: ҳанӯз дар зиндагиаш ҳамчун нависандаи бузурги рус шинохта шуда буд, ӯро тамоми ҷаҳон эътироф мекард. То имрӯз мутолиаи осори ӯ барои мардуми соҳибмаълумоти дунё шуғли дӯстдошта аст. «Асарҳои Шекспир, Балзак ва Толстой се ёдгории бузургтаринанд, ки ба шарофати ақлу заковати инсон барои инсонҳо эҷод гаштаанд, - қотеъона иброз доштааст нависандаи фаронсавӣ Андре Моруа, ки таваккал намуда се нафар носири аз ҳама беҳамторо дар таърихи кулли фарҳанг муайян кардан хостааст. Вай чанд рӯйхати гуногуни «сегона»-ро мураттаб сохт ва дар ҳамаи онҳо Лев Толстой бо дигаре иваз нашуд.

Дар шахсияти Толстой нависандаи бузург бо носеҳи бузург пайванд ёфтааст. Таҳқиқи олами ботинӣ, асосҳои ахлоқу одобӣ инсонӣ мавзӯъҳои марказии эҷодиёти нависандаро ташкил медиҳанд. Ҷустуҷӯи пуразияти маънии зиндагӣ, идеали ахлоқӣ, қонунҳои умумии маишии махуф, танқиди рӯҳӣ ва иҷтимоӣ (критисизм) чун як хати сурх аз кулли эҷодиёти ӯ мегузарад.

Лев Николаевич Толстой 9 сентябри соли 1828 дар губернияи Тула, дар мулки модариаш Ясная Поляна, ки ҳоло шӯҳрати ҷаҳонӣ дорад, таваллуд ёфтааст. Авлоди Толстойҳо, ки сарватманду