Ишқ ҳам меваҳои нав дорад,
Кўҳнапардозияш намефорад.
Дидаи рўз меравад пайи шаб,
То саҳар файзи тозае орад.

Бо суханҳои фораму намакин
Менамуд ў дили маро таскин.

Баҳри кас ҷуръату ҳаёт зарур,
Лек на бенамак, на чандон шўр,
Ҳарду дар ҳадди худ амал бикунанд,
Гардад осон ҳамеша мушкили зўр.

Дар ҳама корҳо ҳунар бояд,
Бе ҳунар матлабат ба каф н-ояд.

Во чу хўрдем мо ба ҳамдигар,
Суханам мешуд аз Есенин сар.
Хонда ҳар дафъа шеъри бисёре,
Ҳар яке аз дигар муассиртар.

Ман зи ҳайрат хамўш мегаштам,
Ҳама тан чашму гўш мегаштам.

Аз сари шавқ дил ба печу тоб
Буд монанди моҳии дар об,
Роҳ меҷуст, то бурун ояд,
Ҳамраҳи мо кунад саволу ҷавоб.

Ў чу оҳанрабо дили манро
Сўи худ мекашид аз маъво.

Хотирамро чу шод мекардам,
Бештар шеър ёд мекардам.
Бохабар мешудам зи олами ишқ,
Кўшише бар мурод мекардам.