Тамоми маҷмӯи иқтисодиёти гуногуни миллӣ (ё қисмҳои иқтисодии хориҷии онҳо, агар аз таърифи маҳдуд нигарем) бо ҳаракати молҳо, хизматрасониҳо ва омилҳои истеҳсолот (захираҳои иқтисодӣ) мустаҳкам карда шудааст. Дар ин замина байни кишварҳо муносибатҳои байналмилалии иқтисодӣ (робитаҳои иқтисодии хориҷӣ, робитаҳои хоҷагии ҷаҳонӣ), яъне муносибатҳои хоҷагидорӣ байни резидентҳо ва ғайрирезидентҳо (шахсони ҳуқуқӣ ва воқеии кишварҳои гуногун) ба вуҷуд меоянд. Онҳоро аз рӯи шакл тасниф кардан мумкин аст.
Одатан, савдои байналмилалии молҳо ва хидматҳо ба шакли алоҳида ҷудо карда мешаванд. Ҷойивазкунии омилҳои истеҳсолот ба шаклҳои муносибатҳои иқтисодии байналмилалӣ, ба монанди ҳаракати байналмилалии сармоя, муҳоҷирати байналмилалии қувваи корӣ, савдои байналмилалии дониш (таҳвили байналмилалии технология) асос ёфтааст. Дар мавриди дигар омилҳои истеҳсолот, ба ғайр аз сармоя, меҳнат ва дониш (технология), захираҳои табиӣ дар робитаҳои хоҷагии ҷаҳонӣ қариб ҳамеша ба таври ғайримустақим тавассути тиҷорати байналмилалии маҳсулоти дар асоси онҳо истеҳсолшуда иштирок мекунанд. Омиле ба монанди қобилияти соҳибкорӣ (соҳибкорӣ, таҷрибаи соҳибкорӣ) одатан дар якҷоягӣ бо сармоя, қувваи корӣ ва дониш (технология) ҳаракат мекунад ва аз ин рӯ, одатан ҳамчун шакли мустақили муносибатҳои иқтисодии байналмилалӣ нишон дода намешавад. Ба шакли алоҳида бояд муносибатҳои байналмилалии асъорӣҳисоббаробаркуниро ҷудо кард, ки гарчанде ки аз савдои байналмилалӣ ва ҳаракати омилҳои истеҳсолот (хусусан сармоя) ҳосил шудаанд, дар хоҷагии ҷаҳонӣ мустақилияти бештар пайдо карданд.