Сабаби дигари муваффақияти модел ин ҳавасмандкунии ҳамаҷонибаи содирот, алалхусус аз ҳисоби қурби пасти асъор мебошад, ки ба баланд бардоштани рақобатпазирии байналмилалии иқтисоди миллӣ оварда расонид. Ниҳоят, ин ҳама бо таваҷҷӯҳи зиёд ба истеҳсол ва паҳн кардани дониш вобаста буд. Бояд қайд кард, ки модели Осиёи Шарқӣ ҳангоми ҳалли мушкилоти ҷамъоварӣ ба сармояи миллӣ, на ба сармояи хориҷӣ (ба истиснои иқтисодиёти хурд, ба монанди Сингапур ва Гонконг), такя мекард, ки онро аз ҳисоби маблағҳои аҳолӣ сафарбар мекард, ва ба ҷои воридоти сармоя донишро фаъолона ворид мекард.
Муваффақияти модели мазкур ба он оварда расонд, ки онро бо тағйироти худ дигар кишварҳои рӯ ба инкишоф, пеш аз ҳама кишварҳои нави саноатӣ ба истифода доданд. Ин модел ба Чин, Ҳиндустон, Бразилия, Туркия, Эрон, Индонезия имкон медиҳад, ки ба марказҳои нави иқтисодии ҷаҳонӣ табдил ёбанд.
Мушкилоти навсозии иқтисодиёти пешрафта Навсозии иқтисодӣ дар кишварҳои пешрафта низ идома дорад. Барои онҳо, ин пеш аз ҳама маънои ҳалли мушкилотеро дорад, ки ба марҳилаи пас аз саноатии рушд хосанд — ин мушкилоти сармояи инсонӣ, навоварӣ, устувории молиявӣ, рақобатпазирии байналмилалӣ мебошанд.
Дар кишварҳои пешрафта мушкилоти сармояи инсонӣ ҷанбаҳои худро дорад. Пеш аз ҳама ин пиршавии аҳолӣ мебошад, ки дар натиҷа шумораи нафақахӯрон дар ин ҷо меафзояд ва хароҷоти давлатӣ барои онҳо меафзояд ва кӯшишҳо барои баланд бардоштани синни нафақа ба муқовимати аҳолӣ дучор мешаванд.
Мушкилот дар дастрасии муқоисавии таҳсилоти баъдимактабӣ низ ба миён меояд — қариб ҳама хоҳишмандони гирифтани он чунин имконияти молиявӣ доранд, аммо на ҳама аз рӯи қобилияти ақлонии худ метавонанд, ки дар натиҷа табақабандӣ ба шахсони таҳсилкарда ва каммаърифат афзоиш меёбад, ки аввалӣ одатан даромади баланд ва дуюмӣ камтар доранд, ки ин вобастагии табақабандӣ аз рӯи сарватро аз сатҳи таҳсилоти гирифташуда (аниқтараш, аз қобилиятҳое, ки таҳсилот инкишоф медиҳад) торафт бештар мекунад.