Ай, басо, болаззат аст ин нони гарм,
Чун шавад пухта дар оташ бас нарм.
Ин бувад мақсад зи санҷиш, ай писар,
Пас, кунун бар мақсади мо низ нигар.
Гар “... алам наҷъал лаҳу...” хондӣ, ту пас,
Бори дигар хон онро бо ҳавас.
На ба чашми сар, бале, бо чашми дил,
Хонда бош онро ба тарзи “қолу қил”.
“Ъайн”- яку “ъайнайн”- ду аст, лек, баҳри кор,
Чашми дил дар кору аз сар - нобакор.
Оҳ, охир, чашми сар зоҳирбин аст,
Чашми дил огаҳ ва он ботинбин аст!
Магушойӣ чашми дилро, ранги пур
Мекунад охир дилатро беҳузур.
Гар гушоӣ чашми дилро, он ранг
Мешавад дар дидаву ин дил қашанг.
Чист ранги сабз? Ранг аст ё ки ҷон?
Аз чӣ, пас, ин ранг кунад бар мо баён?
Ранги баргро, пас, бубинад чашми сар,
Ҳоли баргро, пас, бубинад ин гуҳар.
Гар шавад зард, зардиро бинад яке,
Заъфу беҳолӣ бубинад дигаре.
Он ки танҳо ранг бинад, кӯр аст,
Он ки дид ҳарду, бо ҳақ ҷӯр аст.
Гар надорӣ чашми дил, пас, аз куҷо,
Метавонӣ ҳоли кор дид, ай фато?
Аз куҷо дарк мекунӣ, ҳин, гуфтааст,
Ки Худо “... лайса би аъвор” будааст?!
Аз куҷо фаҳмӣ, ки Даҷҷол, пас, чаро,
Як чашм дорад ва он ҳам дид хато?
Чашми росташ кӯр, бубин, маҳз чашми рост
Менатонад дида бошад каҷҷу кост.
Ин “масеҳ” Даҷҷол намешуд, гарчи ӯ,
Чашми рост медошту медид рост зи ӯ.
...

Абдуллоҳ писари Умар (р.а.) ривоят мекунад, ки рӯзе Паёмбари акрам (с.а.в.) дар миёни мардум оид ба Даҷҷол чунин фармуд: “Инна-л-лоҳа лайса биаъвора, ало, инна ал-масеҳа-д-даҷҷола аъвору-л-ъайни ал-йумно, каанно ъайнаҳу ъинобатан тофийатан”.

Яъне, “Худованди бузург якчашма нест, ҳушёр бошед, ки масеҳи Даҷҷол
чашми росташ кӯр аст ва ба донаи ангуре шабоҳат дорад, ки аз соири
донаҳо ҷудо шуда бошад.”

Бале, дӯстам, чун ин ривоят оид ба зоҳирияти масеҳи Даҷҷол бошад, ки
мардумро “доми тазвир чун дагарон Қуръонро” (Ҳофиз) намудааст, ва ҳамин тавр ҳам ҳаст, вале, тафсири мо бештар оид ба гуфтаи Паёмбар (с.а.в.) аст, ки фармуд: “Худованд якчашма нест...”, яъне, Худованди бузург “чашмони” зиёде дорад, ки яке “ранг”, дигаре “ҳол” ва амсоли онро дарк карда метавонад.