Аксари занҳо дурӯғгӯянд ва мисли бод иваз шуда меистанд.

Зан метавонад файласуф, олим, умуман тамоми марди боқулро дар як лаҳза фиребе диҳад, ки мард хабар наёбад.

Мардҳо бикӯшед, ки дили занҳоро ба даст оред, зеро дар кадом намуде набошад мардро мағлуб месозад. Пас... Мардҳо дар назди занҳо ман-манӣ накунед, ки расвогиатонро мебароранд. Зинда бод зан!
Аҳсан ба зане, ки қадри мардро медонад. Зинда бод зан, зани неки манзилободкун!

Давраи паст.

Давраи баланд.

Давраи миёна.

Давраи на паст, на баланд, на миёна.

Давраи номаълум.

Ин гуна давра чунон оқилона сохта намуда буд.

Беҳтарин садо ин хомӯшист.

Беҳтарин сухан он сухан аст, ки то ҳол гуфта нашудааст.

Лаънат ба сергапӣ.

Лаънат ба хомӯшӣ.

Ҳарчӣ гуфтам хулоса намудам, ки беҳуда гуфтаам.

Одамоне ҳастанд, ки даст ба дарахти хушк расонанд, он месабзад.

Нафароне ҳастанд, ки бо нигоҳ, бо расонидан даст ба дарахт, дарахти сабзро хушк мекунанд.