Хез, Аюби азиз,
Пайи коре шав ту низ.

Бихез, хоби саҳар
Дорад ба инсон зарар.

Куд-куд-у, куд, куд-куд-у...
Хезу бишӯ дасту рӯ.

Монандаи ман — Хурӯс,
Бишав ба ору номус.

Пайи кори хона шав,
Пайи обу дона шав.

Ана, сагча ҳам «ав» гуфт,
Гурбача ҳам «мияв» гуфт.

Баррача «баъ-баъ» дорад,
Бузича «маъ-маъ» дорад.

Осиё гардон шудааст,
Ҳама саргардон шудааст.

Эҳ, чӣ бало куд-куд-у?
Ман шудам дарди гулӯ.

Бихезед, охир аз хоб,
Хезед, аз баҳри савоб!