ОСТОНИ ХАЛҚ

Як умр месурудам шеъру таронаи халқ,
Чун қатрае ба дарё будам ягонаи халқ.

Оини халқ моро оина дода дар даст,
Пок аст зиндагонӣ дар остонаи халқ.

Маънои ҳастии мо расму русуми халқ аст,
Шодему шодҷонем бо шодиёнаи халқ.

Эй хонаат пур аз нур, ҳаргиз масоз хона,
Болида аз баландӣ боло зи хонаи халқ.

Олам бисӯхт рӯзе, к-аз як забона оташ
Дар сад забон забона зад чун забонаи халқ.

Бо номи халқ чанде пур карда коми худоро,
Сад бор халқ ғорат шуд бо баҳонаи халқ.

Дар рӯзи дарду мотам бе мутакко набудам,
Зеро ки будаам ман ҳамошёнаи халқ.

Дороият чӣ дорад дар дори зиндагонӣ?
Дорӣ миёни маҳкам андар миёнаи халқ.

Дар мазраъи дили халқ оё чӣ дона киштӣ,
Ҷав руст ё ки гандум аз он ҷавонаи халқ.

Дар роҳи охират ҳам дорам умеди Додор,
Тобути ман бирақсад дар рӯи шонаи халқ.
19.02.2012

ЧӢ БОЯД КАРД?!

Бо ин ҳама мову ман чӣ бояд кард?!
Бо кавдани бедаҳан чӣ бояд кард?!

Нозода зи модарон маҳалбозанд
Тифлони ту, эй Ватан, чӣ бояд кард?!

Бисёр шуданд дар диёри мо
Мардони ба табъи зан чӣ бояд кард?!