Муҳаммад Ҳусайни Шерозӣ «Маҳзан-ул-адвия», Душанбе, «Ирфон», 1993

Бештар аз дастхати тибби бобоям – ориф, олим, табиби машҳур ва Мавлави Муҳаммадсолеҳи Сурҳиёнӣ мавод гирд оварда, таҳқиқотҳои илмӣ анҷом медиҳам. Бар асари ин заҳматҳо китобҳои арзишманди «Офтоби паси абрҳо», «Панди авлиё», «Гулчин аз тибби Мавлавӣ», «Моҷарои ишқи духтари курд», «Сирри дарозумрӣ», «Мизони давр», «Ситораҳои пурҷило», «Аз Ромит то Бухорову Дарвоз», «Васияти пеш аз марг», «Сарнавишт», «Қатрае аз тибби набавӣ», «Хотираҳо аз рӯзгори гузашта», «Шаҳди Шифо» (ҳар дардеро даво)-ро навиштам ва дар маҷаллаҳои «Даво», ҳафтаномаҳои «Оила», «Ёрии таъҷилӣ – 03», садҳо мақолаву тавсияномаҳоро ба нашр додам.