Чақ омаду чуқ омад,
Бисёр чумчуқ омад.
Чумчуқҳоро «ҳой» гуфтем,
«Равед аз ин ҷой» гуфтем,
Гунҷишкҳо тарсиданд.
Сўи тепа париданд.

НОН
Зеби дастурхони мо,
Ҳурмати меҳмони мо.
Обрўю эътибор,
Қуввату дармони мо.
Резаҳояшро чида,
Мемолам ман ба дида,
Дил мезанад беқарор
Бўи нонро чашида.
Меҳнати деҳқон аст он,
Ҳам шуҳрату шон аст он,
Неруи бозую даст,
Ҳаёти инсон аст он.
Аз неъматҳои дунё,
Аз шираю шарбатҳо
Ҳеҷ кадомаш мисли нон
Ширин не, дар коми мо.

ДОНАИ ГАНДУМ
Ба дастам донаи гандум,
Бувад вазнин ба мисли сурб.
Ба пешаш тангаву тилло,
Надорад заррае ҳам қурб.
Ба дастам донаи гандум,
Бипошам дар замини нарм.
Фитад дар хоку ҷон гирад,
Ба ў форад ҳавои гарм.
Ба дастам донаи гандум,
Намоён хўшаи заррин,
Намоён серии мардум,
Ҳаёти хурраму ширин.
Ба дастам донаи гандум,
Бикорам, марди деҳқонам,
Замину меҳнату гандум,
Диҳад дони фаровонам.

КАРАМ
Тухми карам коридем,
Дар хоки нам коридем.
Сабзид карам бармаҳал,