Дидам ба мисли гулхан,
Ситораҳои алвон,
Ситораҳои равшан.

Ситораҳои кайҳон –
Ситораҳои рахшон.
Ситораҳои хушбўй,
Ситораҳои майдон.

Чидам зи боғ шодон
Ситорагул фаровон.
Ба модарам супурдам
Чун тўҳфа аз дилу ҷон.

Равам агар ба кайҳон
Чинам ситорамарҷон.
Биёрам армуғонӣ
Барои халқи пуршон.

ОЛАМИ БАЧАГОН
Рафта будам соли нав,
Ҳамроҳи очам Маскав.
Даромадем ба метро,
Онро кардем тамошо.
Дидам булварҳояшро,
Ҷоҳои зебояшро.
Дар Маскав барои мо
Аз ҳама ҷои зебо
«Олами бачагон» аст,
Магазини калон аст.
Моли фаровон дорад,
Ҳар чӣ хоҳӣ, он дорад.
Асбобҳои хониш ҳам,
Дафтар, китобу қалам,
Лўхтакҳои бозингар
Маймуну хирсу кафтар…
Ҳар гуна тўҳфаҳоро
Мо харидем аз он ҷо.
Ин «Олами бачагон»
Дорад якчанд ошён.
Дар ҳар ошёнаи он
Ҳаст зинаҳои равон.
Истода дар зинаҳо
Баромадем ба боло.
Ман дар ошёни боло
Шудам ғарқи тамошо.