Баъзан аз дурӣ дар осмон дуди сиёҳи ғализро дидан мумкин буд, ки он аз сабаби сӯзонидани санги оҳак ба вуҷуд омадааст. Боқӣ ҳама хомӯшӣ ҳукмфармо буд.
– Дарвозаро кушода медароем ба хона, – таклиф намуд полковник, – Салимҷон ин ҳавлиро шаш сол пеш харида буд, мо гумон кардем, ки ӯ ин корро барои сохтмони ягон бӯстонсарой анҷом дода бошад, аммо ба наздикӣ ба мо маълум шуд, ки ӯ паноҳгоҳ сохтааст.
Ин ҳавлие, ки ту мебинӣ танҳо ғилоф аст, паноҳгоҳи асосиаш дар зери он. Салимҷон ин таҳхонаашро, гӯем, муддати шаш сол сохта тамоми пулҳои захиранамудаашро сарф кардааст. Ҳатто хонаи дар шаҳр будаашро ҳам фурӯхта, барои якчанд сол захираи маводҳои консервиро харида мондааст. Лекин ин чиз муҳим нест, муҳим он аст, ки аз рӯзи ба ин ҷо омаданаш, хеле хушбахт менамояд, мисли ҳамон Салимҷони пешина шудааст, дигар на аз электроникаву на аз мавҷҳои электромагнитӣ сухан мекунаду фақат аз рӯзҳои боқимондаи ҳаёташ лаззат мебарад.