шартномаи коллективӣ, созишномаҳо (намояндагони онҳо) имкон медиҳанд, ки манфиатҳои якдигарро ба назар гиранд, роҳи консессияҳои имконпазирро ҷустуҷӯ кунанд. Дар Кодекси меҳнати Ҷумҳурии Тоҷикистон, шартномаи коллективӣ ҳамчун як санади ҳуқуқие мебошад, ки муносибатҳои иҷтимоию меҳнатиро дар ташкилот ё соҳибкори инфиродӣ танзим мекунад ва аз ҷониби кормандон ва корфармо дар шахси намояндагони онҳо баста шудааст.

Маҳз қонунгузории меҳнатист, ки тартиби таҳия ва қабули санадҳои локалиро танзим мекунад. Корфармо санадҳои меъёрии локалии мазкурро дар доираи салоҳияти худ қабул мекунад. Ҳангоми қабули ин санадҳо корфармо дар ҳолатҳои пешбининамудаи Кодекси меҳнати Ҷумҳурии Тоҷикистон, қонунҳо, дигар санадҳои меъёрии ҳуқуқӣ ва шартномаи коллективӣ ақидаи мақоми намояндагии кормандонро ба назар мегирад. Ҳамзамон, шартномаи коллективӣ, созишномаҳо метавонанд бо мувофиқаи мақоми намояндагии кормандон қабули ин санадҳои локалиро пешбинӣ намоянд.

Бояд қайд кард, ки шартномаи коллективӣ ва қоидаҳои локалӣ, ки дар сатҳи ташкилот ҳамчун сарчашмаи ҳуқуқи меҳнат амал мекунанд, бо хусусиятҳои зерин фарқ мекунанд: аввал, онҳо танҳо дар дохили корфармои мушаххас татбиқ мешаванд, яъне аз ҷониби доираи маҳдуд; сониян, онҳо одатан муддати маҳдуд доранд; сеюм, онҳо наметавонанд вазъи