намояндагони онҳо баста шудааст ва муносибатҳои иҷтимоию меҳнатиро дар ташкилот ё соҳибкории инфиродӣ танзим мекунад.

Шартномаи коллективӣ метавонад дар маҷмӯъ дар ташкилот, дар филиалҳо, намояндагиҳо ва дигар бахшҳои алоҳидаи сохторӣ баста шавад. Ҳангоми бастани шартномаи коллективӣ дар филиалҳо, намояндагиҳо ва воҳидҳои нишон додашуда, ба ҳайси намояндаи корфармо одатан роҳбари воҳиди дахлдор ё шахси дигаре, ки корфармо ваколатдор намудааст, баромад мекунад. Ҳуқуқ ба намояндагӣ кардани манфиатҳои кормандон дар ин бахшҳо ба намояндаи кормандони ин бахш, ки тибқи қоидаҳои гуфтушунидҳои коллективӣ муайян карда шудаанд, дода мешавад.

Аз нуқтаи назари мундариҷаи шартномаи коллективӣ он ҳамчун санади ҳуқуқӣ амал мекунад, шартҳои танзими он (меъёрҳои локалӣ) дар якҷоягӣ бо дигар шартҳое, ки хусусияти муайян доранд, қабул карда мешаванд, ки ва муҳлати онҳо бо иҷрои шартҳо ба анҷом мерасанд.

Муқаррароти меъёрӣ ё шартҳои шартномаи коллективӣ, ки амали онҳо ба ҳамаи кормандон ё категорияҳои алоҳидаи онҳо ё гурӯҳҳои касбӣ татбиқ мешавад, ҳангоми мавҷудияти ин ҳолат тибқи тартиби муқаррарнамудаи қонун ё бо тартиби муқарраркардаи шартномаи коллективӣ такроран татбиқ карда мешаванд. Онҳо хусусияти ҳатмӣ доранд, вале наметавонанд ба қонунҳои меҳнат ва дигар санадҳои меъёрии ҳуқуқие, ки