МОШОН

Қодирҷон ба ошхона даромада ҷевони зарфмониро кушод: чӣ чизи хӯрдани бошад?

Назари Қодирҷон ба ҳасиби ҳалқамонанде, ки дар рӯи табақчаи чинӣ гузошта шуда буд, афтод. Вай як пора ҳасибро гирифта, ба курсӣ нишаст. Дар ҳамин вақт аз куҷо буд, ки Мошон, - ҳамин тавр меномид Қодирҷон гурбаашро, - пайдо шуд.

Мошон гурбачаи хокистарранги чаққон буд ва ҳисси хубе дошт. Гурба бӯи ҳасибро ҳис карда, бо як ҷасту хез ба рӯи миз баромад ва, «мяв-мяв - ба ман ҳам камтар деҳ» гуфтан гирифт.

Қодирҷон як пораи хурди ҳасибро ба Мошон нишон доду «ма-ма» гӯён дасташро дам ба дам пасу пеш бурдан гирифт. Мошон ба таҳқир тоб оварда натавонист ва бадхаш шуд. Маротибаи охирин, ҳамин ки Қодирҷон ҳасибро дароз кард, Мошон дасти ӯро ханҷол зад. Баъд ҳасиби раҳоёфтаро зуд зери дандон карда, ба рӯи ҷевон баромад.

Қодирҷон дасти росташро, ки гурба нохун зада, хуншор карда буд, нишон дода гуфт:

• Ин чӣ кори кардагиат-а?

Мошон бошад, лабашро лесида ва чашмони тезашро милт-милт дурахшонида, як бори дигар «мяв-мяв» ҳам гуфта монд. «Фиреб додан хуб нест, гуфта буданд модарам, - аз фикраш гузаронд Қодирҷон, - ин рост будааст».

Вай бо ин андеша боз як пора ҳасибро ба Мошон доду худаш ба берун, ба ҳавои тоза баромад. Мошон аз Қодирҷон хеле хурсанд гардид.